Gęste powidła ze śliwek smażone bez wody, w miedzianym kotle, dawniej przechowywano w kamiennych garnkach przez cały rok, a nawet dłużej.
Jak usmażyć powidła ze śliwek
- Zupełnie dojrzałe śliwki zebrane późną jesienią obetrzeć z nalotu, rozciąć z boku i wyjąć pestki.
- Włożyć do dobrze pobielanego kotła i gotować powoli, ciągle mieszając długą drewnianą łopatką, bez dodawania wody.
- Gdy śliwki zupełnie się rozgotują, przetrzeć je przez druciane sito.
- Przełożyć z powrotem do umytego i wysuszonego kotła, dodać na każdy garniec (ok. 4 l) powideł 750 g drobnego cukru.
- Smażyć na małym ogniu, starannie mieszając, żeby się nie przypaliły.
- Usmażone nakładać do niewielkich kamiennych garnków i wstawić do pieca po upieczeniu chleba, żeby obeschły z wierzchu. Ten kożuch chroni je przed zepsuciem.
Biorąc powidła, trzeba odchylić kożuch, nabrać, ile trzeba, i znów przykryć. Trzyma się je w suchym i zimnym miejscu. Jeśli nie zużyją się w ciągu roku, wystarczy je przesmażyć. Zamiast cukru można dodać miodu patoki, ale według autora nie będą tak smaczne. Tak samo robi się powidła z wiśni, najlepiej z tych, które zostały po soku, i smaży się je bez przecierania. Dziś bezpieczniej jest zawekować powidła w słoikach.
Zobacz też inne dawne przepisy: powidła z borówek oraz śliwki w occie.